Peyami Safa, Servet-i Fünûn dönemi şairlerinden İsmail Safa’nın oğludur. 1899’da İstanbul’da doğdu. İki yaşında iken babası kaybetti. Bu yüzden okula gidemedi. Kendi kendini yetiştirip, yabancı dil öğrendi. Önceleri öğretmenlik yaparak hayatını kazanan yazar daha sonra 1914 ilâ 1917 yılları arasında basın hayatına girmiştir. “Yirminci Asır” adlı bir akşam gazetesi çıkarır. Bu gazetede yayımlamaya başladığı “Asrın Hikâyeleri” ile ismini duyurur. Peyami Safa ansiklopedik bir yazar olarak tanınır. Edebiyat, felsefe, tıp, tarih, hukuk, resim, musiki, sosyoloji konularında rahatlıkla yazıp konuşabilecek bir kültür yeteneği sahiptir. Doğu ile batı uygarlığından kendine özgü sonuçlar çıkarır. Peyami Safa hikâye, roman, oyun ve denemegibi birçok türde eser vermiştir. Gençliğimiz, Siyah Beyaz Hikâyeler, İstanbul Hikâyeleri, Sürgünlerin Gölgesinde, Ateş Böcekleri gibi hikâyelerinden; Sözde Kızlar, 9. Hariciye Koğuşu, Matmazel Noraliya’nın Koltuğu, Yalnızız, Biz İnsanlar romanlarından; Millet ve İnsan, Türk İnkılâbına Bakışlar, Doğu-Batı Sentezi diğer türlerdeki eserlerinden bazılarıdır. 1936 ilâ 1953 yılları arasında “Kültür Haftası”, “Türk Düşüncesi” dergilerini çıkaran yazar 15 Haziran 1961’de vefat etmiştir.